Achievement?

آرتیست ها آرتیست به دنیا میان؟ اره فکر کنم؛ من آرتیست به دنیا اومدم؟ احتمال میدم ولی مطن نیستم. سربازی هیچ چیز برای من نداشته باشه،من رو متوجه 2 بعدی بودن زمان زندگیم کرد. عرض زندگی که تا الان خیلی بهش فکر نمیکردم، چیزی که راحت توی روزمرگی گم میشه، اگه طول زندگی فاکتوری از زمان باشه میتونیم اندازش بگیریم، عرض زندگی کیفیت و عمقیه ما تجربش میکنیم، معیار این که اون طول چقدر ارزشمنده. آیا عرض زندگی با دستاورد آدما ارزشمند میشه؟ شک دارم. برای من پردواکت اونقدر که آرتیست مهمه مهم نیست. یا حداقال دارم سعیم رو میکنم این طور باشه ولی حقیقت در دنیای معاصرمون متفاوته. آدما با چیز هایی که تولید میکنن قضاوت میشن و چیز هایی که تولید میکنن مهم تر از خود آدما. تا وقتی مهم هستن مه محصولی که تولید میکنن رو کسی نتونه جایگزین کنه. ولی خب از طرفی این سوال هم به وجود میاد که راه شناخت آرتیست غیر از شناخت چیزهاییست که تولید کرده؟ شاید سوال بزرگر تر اینه که اساسا هنر و هنرمند تفکیک پذیرن؟  

بعضی حرفارور آدم انقدر پیش این و اون بلقور میکنه که ارزشش پیش خود آدم کمرنگ میشه.ولی در این مورد احساس میکنم باید بنویسم. داشتم کاری های دوران مقدماتم رو با کار های کانون مقایسه میکردم و میدیدم که چقدر کارهای مقدماتم خالص تر و اورجینال ترن. شاید به خاطر اینه که اون کار ها اساسا بدون هیچ پیش مقدمه ای و با شهود 100 درصدی ساخته میشد ولی تو کانون و مخصوصا استودیوی هومن طالبی تفکر سیتماتیکی آموزش داده میشد که پروسه و منطق حرف اول رو میزد تو اگه موظف به ساخت یک قصر باشکوه بودی باید از اولین خشت شروع میکردی و طبق اولین قدم دومی رو برمیداشتی و الی آخر. یعنی پروسه اساسا مهم ترین بخش طراحیه. ولی تو پرسپکتیو من اون قصر میتونه با بشکن زدنی به نهایت شکوه خودش برسه. و اینه که برام خیلی جذابه.. اینجاست که شهود خودشو نشون میده و به نظر من تو این روشه که پرسونالیتی آرتیست خودش رو نشون میده و خیلی مهم میشود و به همین خاطر که الان به این نتیجه رسیدم که عرض زندگی چقد مهم تر از طولشه. مهم ترین آرت ورک یک آرتیست زندگیشه 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *